و يكپارچگى منطقى و ادبى سوره‌هاى قرآن كريم را معجزهء همه معجزات ديگر بر شمرد » « 1 » . يكى از اشتباهات اين است كه : وحدت موضوع سوره را بدين گونه تفسير و تحليل كنيم كه سوره ، بسان يك موضوع مستقل و يا مانند فصلى از يك باب و يا به‌منزلهء بحث خاصّى از يك كتاب مىباشد ؛ چرا كه مىدانيم در اين جهت ، امتياز بزرگى ميان روش ترتيب قرآن كريم و روش تأليف متداول ، وجود دارد : قرآن كريم ، كتاب هدايت است كه راه هدايت را در نفوس مردم ايجاد مىكند و در هر فرصتى از رهگذر موعظه و نصيحت ، اين هدايت را به عهده مىگيرد ، لكن براى هر سوره ، موضوعى را مقرر كرده كه اين موضوع بر آن سوره اشراف دارد و محتواى آن را زير پوشش خود مىگيرد و نيز هر سوره‌اى داراى مشخصاتى است كه در آن سوره ، برجسته و نمودار است . نظر استاد مدنى استاد « مدنى » مىگويد : « هر « سوره‌اى » در قرآن كريم داراى جان و روحى است كه در كالبد آيات آن سوره جريان دارد و اين روح بر مبانى ، احكام ، و توجيهات و اسلوب آن سوره ، سلطه و اشراف دارد . اين واقعيّت براى همگان معلوم است كه رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله و سلم - دستور مىدادند آياتى كه تدريجا بر او نازل مىشد ، در مواضع و جاىهاى ويژهء خود در ضمن « سوره‌ها » قرار داده شود . و اين دستور طبق وحيى بود كه آن حضرت از جبرئيل - عليه السلام

--> ( 1 ) مدخل الى القرآن الكريم ، تأليف « محمد عبد اللّه دراز » به نقل از كتاب « اهداف و مقاصد سوره‌هاى قرآن كريم » تأليف دكتر « عبد اللّه محمود شحاته » ترجمهء دكتر « سيد محمد باقر حجتى » ، ص 28 و 29 .